φυσικοθεραπεία & αποκατάσταση
Η ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ
9/5/14
22/11/13
16/9/13
10/1/13
ΝΕΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΩΝ ΕΟΠΥΥ
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Αρ. Φύλλου 3054
18 Νοεμβρίου 2012
ΕΝΙΑΙΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΩΝ ΥΓΕΙΑΣ
ΑΡΘΡΟ 14
Φυσικοθεραπείες –
λογοθεραπείες –εργοθεραπείες −
Ψυχοθεραπείες
Οι φυσικοθεραπείες διενεργούνται στα
εργαστήρια φυσικοθεραπείας του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.,των ΚρατικώνΝοσοκομείων, σε συμβεβλημένα
εργαστήρια φυσικοθεραπείας, εργαστήρια φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης, σε εργαστήρια
ιδιωτικών κλινικών, κατόπιν παραπεμπτικού θεράποντος ιατρού αντίστοιχης
ειδικότητας. Οι φυσικοθεραπευτικές πράξεις εκτελούνται μόνο από πτυχιούχους
φυσικοθεραπευτές σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3329/2005. Στη φυσικοθεραπεία
καθιερώνεται αποζημίωση ανά συνεδρία εντός της οποίας εκτελούνται όσες φυσικοθεραπευτικές
πράξεις κρίνονται αναγκαίες. Σε ασφαλισμένους που χρήζουν φυσικοθεραπευτικές
πράξεις, εκδίδεται ένα παραπεμπτικό ανά μήνα για την ίδια πάθηση, με αναγραφή
των απαιτούμενων πράξεων ανά συνεδρία. Έκδοση νέου παραπεμπτικού
φυσικοθεραπείας για την ίδια πάθηση, επιτρέπεται μόνο μετά την ολοκλήρωση της
θεραπείας. Τα παραπεμπτικά εκδίδονται μόνο ηλεκτρονικά και σε περίπτωση
αδυναμίας του συστήματος, εκδίδονται χειρόγραφα. Aπαιτείται θεώρηση αυτών εντός δέκα (10)
ημερών από την ημερομηνία έκδοσής τους και εκτέλεση αυτών εντός εξήντα (60)
ημερών. Δικαιολογούνται έως δέκα (10) συνεδρίες δύο φορές το χρόνο και η
αποζημίωση ανά συνεδρία, ορίζεται σε δέκα πέντε (15) ευρώ.
Το Δ.Σ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. δύναται να
διαμορφώνει τις συμβάσεις με τους φυσικοθεραπευτέςσύμφωνα με τις διατάξεις της
παρ. 2 του άρθρου 32 του ν. 3863/2010, με τρόπο ώστε η προκαλούμενη δαπάνη στον
Οργανισμό να μην επηρεάζεται, χρησιμοποιώντας μέτρα όπως πλαφόν, κλιμακούμενη
επιστροφή, μεταβολή της τιμής αποζημίωσης ανά συνεδρία μέχρι του ποσού των 18
€, λαμβάνοντας υπόψη και την δυναμικότητα ενός εκάστου παρόχου.
α. Σε ασφαλισμένους που έχουν
υποστεί πρόσφατα (εντός τριμήνου από την εμφάνιση του προβλήματος) αγγειακό
εγκεφαλικό επεισόδιο και δεν έχουν νοσηλευθεί σε κλινική αποκατάστασης
Νοσοκομείου ή Κ.Α.Α. ή Φ.Ι.ΑΠ. και δεν έχουν παρακολουθήσει πρόγραμμα αποκατάστασης
ως εξωτερικοί ασθενείς σε Κ.Α.Α. ή Φ.Ι.ΑΠ., δύναται να χορηγούνται δώδεκα (12)
συνεδρίες φυσικο−
θεραπείας το μήνα, σύμφωνα με
ιατρική γνωμάτευση Νοσοκομείου ή κλινικής, η οποία θα επισυνάπτεται στο παραπεμπτικό
και μέχρι έξι (6) μήνες.
β. Σε σοβαρά κινητικά προβλήματα
απότοκα πρόσφατων (εντός τριμήνου από την εμφάνιση του προβλήματος) κακώσεων
νωτιαίου μυελού και κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων, σκλήρυνση κατά πλάκας,
πολυριζονευρίτιδα GUILLAIN BARRE,
σοβαρών νόσων του Κ.Ν.Σ. που δεν έχουν νοσηλευθεί σε κλινική αποκατάστασης
Νοσοκομείου ή Κ.Α.Α. ή Φ.Ι.ΑΠ. και δεν έχουν παρακολουθήσει πρόγραμμα
αποκατάστασης ως εξωτερικοί ασθενείς σε Κ.Α.Α. ή Φ.Ι.ΑΠ., δύναται να
χορηγούνται δώδεκα (12) συνεδρίες φυσικοθεραπείας του μήνα, σύμφωνα με ιατρική
γνωμάτευση Νοσοκομείου ή κλινικής, η οποία θα επισυνάπτεται στο παραπεμπτικό
και μέχρι έξι (6) μήνες.
γ. Σε πολυκαταγματίες
ασφαλισμένους και σε όσους έχουν υποστεί πρόσφατα (εντός τριμήνου από την εμφάνιση
του προβλήματος) σοβαρά κατάγματα, συγκάμψεις και έκτοπη οστεοποίηση, δεν έχουν
νοσηλευθεί σε κλινική αποκατάστασης Νοσοκομείου ή Κ.Α.Α. ή Φ.Ι.ΑΠ. και δεν
παρακολούθησαν πρόγραμμα αποκατάστασης ως εξωτερικοί ασθενείς σε Κ.Α.Α. ή
Φ.Ι.ΑΠ., χορηγούνται δώδεκα (12) συνεδρίες το μήνα, σύμφωνα με ιατρική γνωμάτευση
Νοσοκομείου ή κλινικής, η οποία θα επισυνάπτεται στο παραπεμπτικό και μέχρι δύο
(2) μήνες το ανώτερο.
Για τους ασθενείς των περιπτώσεων
α, β και γ που έχουν νοσηλευθεί σε κλινική αποκατάστασης Νοσοκομείου ή Κ.Α.Α. ή
Φ.Ι.ΑΠ. ή έχουν παρακολουθήσει πρόγραμμα αποκατάστασης ως εξωτερικοί ασθενείς
στα ανωτέρω, δεν αποζημιώνονται. Στις ανωτέρω περιπτώσεις α, β και γ δικαιολογείται
η εκτέλεση των φυσικοθεραπευτικών πράξεων κατ’ οίκον δώδεκα (12) συνεδρίες το
μήνα και μέχρι έξι (6) μήνες με αποζημίωση δώδεκα (12) ευρώ τη συνεδρία, με τις
προϋποθέσεις και τη διαδικασία ως αναφέρεται ανωτέρω.
20/10/10
Neuromuscular massage therapy
Neuromuscular massage therapyThe most effective type of massage therapy for lower back pain is neuromuscular therapy. Neuromuscular therapy is also called trigger point myotherapy. The American Academy of Pain Management recognizes this form of massage therapy as an effective treatment for back pain caused by soft tissue injury (such as a muscle strain).
Neuromuscular massage therapy techniqueNeuromuscular therapy consists of alternating levels of concentrated pressure on the areas of muscle spasm. The massage therapy pressure is usually applied with the fingers, knuckles, or elbow. Once applied to a muscle spasm, the pressure should not vary for ten to thirty seconds.
Massage therapy can reduce muscle painMuscles that are in spasm will be painful to the touch. The pain is caused by ischemic muscle tissue. Ischemia means the muscle is lacking proper blood flow, usually due to the muscle spasm. This in turn creates the following undesirable process:
After the muscle is relaxed through massage therapy, the lactic acid will be released from the muscle, and the muscle should start receiving enough blood and oxygen.Neuromuscular therapy will feel painful at first, but the pressure of the massage should alleviate the muscle spasm. At this point, it is extremely important to communicate with the massage therapist regarding the pressure - whether the pressure is too much, too little, getting better, getting worse. The therapist should listen and respond accordingly. The massage therapy pressure should never be overly painful. In fact, most people describe the pressure as “good pain”.
What to expect after massage therapy
Following a neuromuscular therapy massage, any soreness that presents itself should fade after twenty-four to thirty-six hours. The muscles that were tight should remain noticeably more relaxed for four to fourteen days, depending on stress, activity level, and severity of back pain prior to beginning massage therapy.
Neurological physiotherapy
Treatment in neurological conditions is typically based upon exercises to restore motor function through attempting to overcome motor deficits and improve motor patterns. To achieve this aim various theoretical frameworks have been promoted, each based upon inferences drawn from basic and clinical science research. Whilst some of these have remained static, others are designed to take into account new developments, perhaps the most notable example being the "movement science" framework. The various philosophies often generate considerable debate.
Neuromuscular massage therapy techniqueNeuromuscular therapy consists of alternating levels of concentrated pressure on the areas of muscle spasm. The massage therapy pressure is usually applied with the fingers, knuckles, or elbow. Once applied to a muscle spasm, the pressure should not vary for ten to thirty seconds.
Massage therapy can reduce muscle painMuscles that are in spasm will be painful to the touch. The pain is caused by ischemic muscle tissue. Ischemia means the muscle is lacking proper blood flow, usually due to the muscle spasm. This in turn creates the following undesirable process:
- Because the muscle is not receiving enough blood, the muscle is also not receiving enough oxygen
- The lack of oxygen causes the muscle to produce lactic acid
- The lactic acid makes the muscle feel sore following physical activity.
After the muscle is relaxed through massage therapy, the lactic acid will be released from the muscle, and the muscle should start receiving enough blood and oxygen.Neuromuscular therapy will feel painful at first, but the pressure of the massage should alleviate the muscle spasm. At this point, it is extremely important to communicate with the massage therapist regarding the pressure - whether the pressure is too much, too little, getting better, getting worse. The therapist should listen and respond accordingly. The massage therapy pressure should never be overly painful. In fact, most people describe the pressure as “good pain”.
What to expect after massage therapy
Following a neuromuscular therapy massage, any soreness that presents itself should fade after twenty-four to thirty-six hours. The muscles that were tight should remain noticeably more relaxed for four to fourteen days, depending on stress, activity level, and severity of back pain prior to beginning massage therapy.
Neurological physiotherapy
Treatment in neurological conditions is typically based upon exercises to restore motor function through attempting to overcome motor deficits and improve motor patterns. To achieve this aim various theoretical frameworks have been promoted, each based upon inferences drawn from basic and clinical science research. Whilst some of these have remained static, others are designed to take into account new developments, perhaps the most notable example being the "movement science" framework. The various philosophies often generate considerable debate.
17/9/10
ΦΛΕΓΜΟΝΗ
Πολύ συχνά ακούμε από τον ορθοπαιδικό μας ή αναφέρουμε ακόμη και εμείς οι ίδιοι τον όρο φλεγμονή για να περιγράψουμε κάποιο πρόβλημα μας στο χέρι, το γόνατο, τον αυχένα κτλ. Λίγοι όμως γνωρίζουν πως η φλεγμονή αποτελεί έναν προστατευτικό μηχανισμό του ανθρώπινου οργανισμού και είναι το πρώτο στάδιο σε μια διαδικασία που ονομάζεται επούλωση.
Η διαδικασία της επούλωσης ξεκινάει αμέσως μετά τον τραυματισμό. Ο τραυματισμός υποδηλώνει την κυτταρική βλάβη, η οποία ποικίλλει σε έκταση ανάλογα με το μηχανισμό, την ένταση και τις δυνάμεις που ασκούνται στους ιστούς την ώρα του τραυματισμού. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά ενός τραυματισμού, υπάρχει διαρροή χημικών ουσιών από τα κατεστραμμένα κύτταρα και αιμορραγία. Η απάντηση του οργανισμού μας σε αυτές τις αλλαγές είναι η φλεγμονή.
Κατά τη φλεγμονή, οι χημικές ουσίες που διαρρέουν από τα νεκρά κύτταρα προκαλούν:
1) διαστολή χιλιάδων τοπικών μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων με αποτέλεσμα την αύξηση της κυκλοφορίας του αίματος γύρω από την περιοχή του τραυματισμού. Έτσι, λίγες ώρες μετά, η περιοχή παρουσιάζεται θερμή και κόκκινη,
2) παραγωγή υγρού (οίδημα) που διογκώνει την περιοχή. Το υγρό αυτό περιέχει αντισώματα που θα καθαρίσουν αργότερα τα νεκρά κύτταρα και συμβάλλουν στο σχηματισμό ενός δικτύου ινών που καλύπτει το τραύμα και
3) πόνο, καθώς ερεθίζουν αισθητήρια νεύρα ενώ η προσπάθεια να γίνει χρήση της τραυματισμένης περιοχής προκαλεί ακόμη περισσότερο πόνο. (Αυτά τα τέσσερα σημεία μπορούμε να τα παρατηρήσουμε και σε ένα μικρό, επιφανειακό κόψιμο στο χέρι μας). Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η μείωση της λειτουργικότητας της περιοχής.
Το στάδιο του τραυματισμού και της φλεγμονής αποτελούν το οξύ στάδιο της διαδικασίας της επούλωσης και διαρκεί έως 5 ημέρες, ανάλογα με την έκταση του τραυματισμού. Στο στάδιο αυτό συνιστάται ξεκούραση, ακόμη και αν αυτό σημαίνει αποχή από την εργασία για δύο με τρεις ημέρες, χρήση πάγου και εξωτερικής συμπίεσης με ταυτόχρονη ανάπαυση της περιοχής πάνω από το ύψος της καρδιάς για να περιοριστεί η αιμορραγία και το οίδημα, και προστασία π.χ. βάδιση με πατερίτσες ή χρήση νάρθηκα, για να αποφευχθεί περαιτέρω τραυματισμός. Συνήθως σε αυτή τη φάση χορηγούνται και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
Το επόμενο στάδιο ονομάζεται αποκατάσταση και μπορεί να διαρκέσει έως 6 εβδομάδες. Η τραυματισμένη περιοχή καθαρίζεται από τα νεκρά και άχρηστα κύτταρα, η αιμάτωση της βελτιώνεται με τη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων και σχηματίζεται νέος ιστός. Ο ιστός αυτός αποτελείται από ίνες κολλαγόνου και μπορεί εύκολα να σπάσει. Αν ο ιστός αυτός παραμείνει ακίνητος, η επούλωση που επιτυγχάνεται τελικά θα είναι αδύναμη. (Θυμηθείτε πόσο εύκολα μπορούμε να σπάσουμε το φρέσκο “κουκούλι” που σχηματίζεται στο κόψιμο που αναφέραμε παραπάνω). Εδώ η φυσικοθεραπεία ενισχύει τις παραπάνω διαδικασίες με τη χρήση φυσικών μεθόδων όπως π.χ. ο υπέρηχος, η διαθερμία κτλ και έχει σαν σκοπό την προοδευτική επιστροφή στις φυσιολογικές δυνάμεις και τάσεις.
Το τελικό στάδιο της επούλωσης ονομάζεται επανόρθωση. Η τελική επανόρθωση του νεοσχηματιζόμενου ιστού μπορεί να συνεχίζεται για τους επομένους 6 μήνες, κάποιοι λένε και για την υπόλοιπη ζωή. (Η πληγή στο κόψιμο έχει πλέον ομαλοποιηθεί και μόνο μια μικρή ουλή μπορεί να μας το θυμίζει). Η φυσικοθεραπεία επαναφέρει πλήρεις φυσιολογικές δυνάμεις ώστε ο ιστός να γίνει δυνατός και ελαστικός, ικανός δηλαδή να αντέχει σε ισχυρές και διατατικές δυνάμεις. Επίσης, ο ασθενής εκπαιδεύεται πώς να προλαμβάνει νέους τραυματισμούς ή να αποφεύγει υποτροπές σε παλιούς.
Κανένα από τα παραπάνω στάδια δεν επιταχύνεται ούτε μπορεί να παραληφθεί, όπως ισχυρίζονται κάποιοι. Τα χρονικά διαστήματα για καθένα από τα παραπάνω στάδια είναι ενδεικτικά και αλληλοκαλύπτουν το ένα το άλλο. Αυτός ο αμυντικός μηχανισμός επαναλαμβάνεται κάθε φορά που υπάρχει ένας νέος τραυματισμός. Αξίζει να σημειώσουμε πως όλα τα παραπάνω αναφέρονται σε τραυματισμούς μαλακών ιστών (τένοντες, μυς, σύνδεσμοι κτλ) και όχι σε κατάγματα, φλεγμονές που προκαλούνται από ιούς, όπως π.χ. πνευμονία, και αυτοάνοσες ασθένειες του μυοσκελετικού συστήματος. Τέλος, το παράδειγμα με το κόψιμο που χρησιμοποιήθηκε αποτελεί την πιο απλή μορφή της διαδικασίας και σκοπό είχε να γίνουν κατανοητές οι αλλαγές που συμβαίνουν στον οργανισμό μετά από κάποιον τραυματισμό.
ΠΗΓΗ : PhysioSport (http://physiosportblog.blogspot.com/ )
Το στάδιο του τραυματισμού και της φλεγμονής αποτελούν το οξύ στάδιο της διαδικασίας της επούλωσης και διαρκεί έως 5 ημέρες, ανάλογα με την έκταση του τραυματισμού. Στο στάδιο αυτό συνιστάται ξεκούραση, ακόμη και αν αυτό σημαίνει αποχή από την εργασία για δύο με τρεις ημέρες, χρήση πάγου και εξωτερικής συμπίεσης με ταυτόχρονη ανάπαυση της περιοχής πάνω από το ύψος της καρδιάς για να περιοριστεί η αιμορραγία και το οίδημα, και προστασία π.χ. βάδιση με πατερίτσες ή χρήση νάρθηκα, για να αποφευχθεί περαιτέρω τραυματισμός. Συνήθως σε αυτή τη φάση χορηγούνται και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
Το επόμενο στάδιο ονομάζεται αποκατάσταση και μπορεί να διαρκέσει έως 6 εβδομάδες. Η τραυματισμένη περιοχή καθαρίζεται από τα νεκρά και άχρηστα κύτταρα, η αιμάτωση της βελτιώνεται με τη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων και σχηματίζεται νέος ιστός. Ο ιστός αυτός αποτελείται από ίνες κολλαγόνου και μπορεί εύκολα να σπάσει. Αν ο ιστός αυτός παραμείνει ακίνητος, η επούλωση που επιτυγχάνεται τελικά θα είναι αδύναμη. (Θυμηθείτε πόσο εύκολα μπορούμε να σπάσουμε το φρέσκο “κουκούλι” που σχηματίζεται στο κόψιμο που αναφέραμε παραπάνω). Εδώ η φυσικοθεραπεία ενισχύει τις παραπάνω διαδικασίες με τη χρήση φυσικών μεθόδων όπως π.χ. ο υπέρηχος, η διαθερμία κτλ και έχει σαν σκοπό την προοδευτική επιστροφή στις φυσιολογικές δυνάμεις και τάσεις.
Το τελικό στάδιο της επούλωσης ονομάζεται επανόρθωση. Η τελική επανόρθωση του νεοσχηματιζόμενου ιστού μπορεί να συνεχίζεται για τους επομένους 6 μήνες, κάποιοι λένε και για την υπόλοιπη ζωή. (Η πληγή στο κόψιμο έχει πλέον ομαλοποιηθεί και μόνο μια μικρή ουλή μπορεί να μας το θυμίζει). Η φυσικοθεραπεία επαναφέρει πλήρεις φυσιολογικές δυνάμεις ώστε ο ιστός να γίνει δυνατός και ελαστικός, ικανός δηλαδή να αντέχει σε ισχυρές και διατατικές δυνάμεις. Επίσης, ο ασθενής εκπαιδεύεται πώς να προλαμβάνει νέους τραυματισμούς ή να αποφεύγει υποτροπές σε παλιούς.
Κανένα από τα παραπάνω στάδια δεν επιταχύνεται ούτε μπορεί να παραληφθεί, όπως ισχυρίζονται κάποιοι. Τα χρονικά διαστήματα για καθένα από τα παραπάνω στάδια είναι ενδεικτικά και αλληλοκαλύπτουν το ένα το άλλο. Αυτός ο αμυντικός μηχανισμός επαναλαμβάνεται κάθε φορά που υπάρχει ένας νέος τραυματισμός. Αξίζει να σημειώσουμε πως όλα τα παραπάνω αναφέρονται σε τραυματισμούς μαλακών ιστών (τένοντες, μυς, σύνδεσμοι κτλ) και όχι σε κατάγματα, φλεγμονές που προκαλούνται από ιούς, όπως π.χ. πνευμονία, και αυτοάνοσες ασθένειες του μυοσκελετικού συστήματος. Τέλος, το παράδειγμα με το κόψιμο που χρησιμοποιήθηκε αποτελεί την πιο απλή μορφή της διαδικασίας και σκοπό είχε να γίνουν κατανοητές οι αλλαγές που συμβαίνουν στον οργανισμό μετά από κάποιον τραυματισμό.
ΠΗΓΗ : PhysioSport (http://physiosportblog.blogspot.com/ )
24/5/09
ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ
Η ΣΚΠ (σκλήρυνση κατά πλάκας) είναι μια νόσος η οποία μόνο το άκουσμά της προκαλεί δέος. Στο ευρύ κοινό είναι συνδεδεμένη με βαρέως πάσχοντες ασθενείς οι οποίοι κινούνται μόνο με αναπηρικά αμαξίδια. Ομως υπάρχουν πολλοί ασθενείς με ΣΚΠ οι οποίοι ζουν κανονικά χωρίς να εκδηλώνουν κάποια σοβαρή αναπηρία.Η ΣΚΠ οφείλεται σε διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος το οποίο επιτίθεται ‘κατά λάθος’ και καταστρέφει ένα συστατικό της μυελίνης του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η μυελίνη είναι απαραίτητη για την επικοινωνία των διάφορων κέντρων του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Όταν η μυελίνη βλάπτεται, τότε διάφορα κέντρα του εγκεφάλου αδυνατούν να λειτουργήσουν και αυτό έχει σαν επακόλουθο την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Έτσι αν η βλάβη αφορά κινητικά κέντρα τότε μπορεί να έχουμε πάρεση ή παράλυση άκρων (χέρια ή ποδια). Αν αφορά αισθητικά κέντρα τότε μπορεί να έχουμε αιμωδίες (μουδιάσματα) ή αδυναμία συντονισμού των κινήσεων (αισθητική αταξία).Επομένως η συμπτωματολογία της ΣΚΠ εξαρτάται από την περιοχή της βλάβης, εφ’ όσον αυτή δεν αφορά το σύνολο της μυελίνης αλλά ορισμένες περιοχές της οι οποίες ονομάζονται εστίες ή πλάκες απομυελίνωσης. Έτσι η συμπτωματολογία είναι διαφορετική από ασθενή σε ασθενή αλλά και στον ίδιο ασθενή που π.χ. εκδήλωσε τώρα κάποια συμπτώματα (π.χ. αδυναμία , αστάθεια) στο μέλλον μπορεί να εκδηλώσει κάποια άλλα (π.χ. αιμωδίες, θάμβος οράσεως).Μπορεί να υπάρχουν ασθενείς οι οποίοι να μην παρουσιάζουν κάποιο εμφανές σημείο της νόσου (δηλ. να ζουν φυσιολογικά) ενώ κάποιο άλλοι να έχουν σοβαρή αναπηρία. Άρα η διάγνωση της νόσου δεν προδιαθέτει για την κλινική πορεία του ασθενούς. Μπορεί να είναι καλοήθης (δηλ. να μην οδηγήσει ποτέ σε σοβαρή αναπηρία) αλλά και κακοήθης.Για τον λόγο αυτό είναι σημαντική η ψυχολογική υποστήριξη των ασθενών με ΣΚΠ ώστε να μην θεωρούν δεδομένη την κακή πορεία της υγείας τους και να καταρρέουν ψυχολογικά.Η διάγνωση είναι κυρίως κλινική. Πολύ χρήσιμη είναι η Μαγνητική Τομογραφία Εγκεφάλου, τα Οπτικά Προκλητά Δυναμικά και η εξέταση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού.Η θεραπευτική αντιμετώπιση αποφασίζεται με βάση το ιστορικό, την κλινική εικόνα και τα αποτελέσματα των εξετάσεων του ασθενούς και μπορεί να είναι διαφορετική σε κάθε περίπτωση.Χρησιμοποιούνται ανοσοκατασταλτικά (π.χ. κορτιζόνη) και ανοσοτροποποιητικά φάρμακα (π.χ. ιντερφερόνη, κοπαξόνη). Επίσης, εκτός της ψυχοθεραπείας, χρήσιμη είναι και η φυσικοθεραπεία.Το πιο πρόσφατο φάρμακο για την ΣΚΠ λέγεται tysabri (natalizumab). Πρόκειται για ένα μονοκλωνικό αντίσωμα το οποίο παρεμποδίζει την είσοδο των λευκοκυττάρων στον εγκέφαλο και κατά συνέπεια μειώνει την φλεγμονή και την βλάβη του εγκεφάλου.Το tysabri ενδείκνειται σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα μορφή της ΣΚΠ και συνιστάται σε εκείνους όπου οι υπάρχουσες θεραπευτικές αγωγές απέβησαν ανεπαρκείς ή μη ανεκτές.Η αποτελεσματικότητά του, όσον αφορά τις βλάβες στην μαγνητική τομογραφία και την συχνότητα και βαρύτητα των ώσεων, φαίνεται να είναι σχεδόν διπλάσια από εκείνη των ιντερφερονών και της κοπαξόνης. Παρ’ όλ’ αυτά η χορήγηση του φαρμάκου απαιτεί προσοχή κυρίως γιατί έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις ‘προιούσας πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας’ η οποία μπορεί να αποβεί θανατηφόρα. Πάντως με την σωστή χρήση του φαρμάκου η πιθανότητα αυτή εκμηδενίζεται.Όμως παραμένει πάντα ο κίνδυνος αλλεργικής αντίδρασης (όπως άλλωστε με όλα τα βιολογικά φάρμακα - αντισώματα) και για τον λόγο αυτό η χορήγηση του φαρμάκου πρέπει να γίνεται σε κλινική με ιατρική παρακολούθηση για μια περίπου ώρα μετά την έγχυση. Η διαδικασία αυτή θα πρέπει να γίνεται κάθε τέσσερις εβδομάδες.
ΠΗΓΗ: Γιωργος Καπαρος (http://neyrologia.blogspot.com/)
ΠΗΓΗ: Γιωργος Καπαρος (http://neyrologia.blogspot.com/)
11/5/09
ΒΙΟΑΝΑΔΡΑΣΗ
Πρόκειται για μια νέα σχετικά θεραπευτική προσέγγιση σε πληθώρα παθήσεων οι οποίες δεν ανταποκρίνονται τόσο καλά στις συνηθισμένες θεραπείες.
Με τον όρο βιοανάδραση ή βιολογική ανατροφοδότηση αναφερόμαστε σε οπτικά ή ακουστικά ερεθίσματα που προσλαμβάνουμε μετά από μια συνειδητή ή ασυνείδητη δράση του οργανισμού μας. Για παράδειγμά ένας χορευτής που ασκείται μπροστά από έναν καθρέφτη, εκτελεί μια βιο-λογική δράση και ταυτόχρονα λαμβάνει από τον καθρέφτη οπτικά ερεθίσματα σχετικά με το αποτέλεσμα αυτής της δράσης (ανάδραση). Αυτό τον βοηθάει στο να τελειοποιήσει την τεχνική του στο χορό. Παρόμοια παραδείγματα μπορούμε να βρούμε πολλά στην καθημερινή μας ζωή όπως για παράδειγμα το ταχύμετρο του αυτοκινήτου που μας δίνει πληροφορία για την δύναμη με την οποία πατάμε το πετάλι κ.α.
Στα συγκεκριμένα παραδείγματα η δράση είναι συνειδητή - ο χορευτής εκτελεί εκούσια τις κινήσεις - υπάρχουν όμως βιολογικές λειτουργίες του οργανισμού μας, οι οποίες ελέγχονται από το αυτόνομο νευρικό σύστημα και γίνονται δίχως τη δική μας θέληση και χωρίς να τις αντιλαμβανόμαστε. Τέτοιες λειτουργίες είναι η αναπνοή, οι καρδιακοί παλμοί, η θερμοκρασία του σώματος, ο μυϊκός σπασμός, η αρτηριακή πίεση και πολλές άλλες. Σε διάφορες παθήσεις, οι λειτουργίες αυτές είναι επηρεασμένες και βρίσκονται εκτός φυσιολογικών ορίων, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται διάφορα προβλήματα τα οποία ταλαιπωρούν ένα ευρύ φάσμα ασθενών.
Με τη συγκεκριμένη θεραπεία, γίνεται προσπάθεια ο ασθενής να καταφέρει να ελέγξει τις λειτουργίες αυτές και να τις προσαρμόσει σε φυσιολογικά επίπεδα βελτιώνοντας έτσι το πρόβλημά του. Αυτή η μέθοδος θεραπείας προτάθηκε για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του 60΄ όπου επιβεβαιώθηκε ότι ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα να ελέγξει και να τροποποιήσει αυτόματες και αντανακλαστικές λειτουργίες που υπάγονται στο αυτόνομο νευρικό του σύστημα, αρκεί να λάβει άμεση και ακριβή πληροφόρηση σχετικά με τις λειτουργίες αυτές. Αρχικά έγιναν μελέτες σε πειραματόζωα, ενώ στη δεκαετία του ΄70 άρχισαν οι πρώτες κλινικές εφαρμογές στον άνθρωπο για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων παθήσεων ή δυσλειτουργιών.
Σήμερα έχουν κατασκευαστεί αξιόπιστα μηχανήματα που καταγράφουν λεπτές μεταβολές του αυτόνομου νευρικού συστήματος και τις παρουσιάζουν με εύληπτη μορφή (οπτικοακουστικά σήματα τα οποία αυξομειώνονται ανάλογα με την ένταση της καταγραφόμενης λειτουργίας) σε οθόνη ηλεκτρονικού υπολογιστή. Η καταγραφή αυτή γίνεται με τη βοήθεια ηλεκτροδίων (επιφανειακά ή υποδερμικά), τα οποία τοποθετούνται σε διάφορα σημεία του σώματος ανάλογα με την πάθηση. Έτσι ο θεραπευμένος έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί τα σήματα αυτά και εκτελώντας εξατομικευμένες χαλαρωτικές ή φυσικές ασκήσεις να προσπαθεί να τα επαναφέρει σε επιθυμητά επίπεδα. Καταγράφοντας για παράδειγμα την ένταση των αυχενικών μυών, σε μια τυπική περίπτωση αυχεναλγίας, ο ασθενής μαθαίνει να τους χαλαρώνει συνειδητά, ελαττώνοντας έτσι τον αυχενικό πόνο. Με τον τρόπο αυτό ο ασθενής έχει μια εικόνα των βιολογικών του λειτουργιών που σε άλλη περίπτωση θα ήταν μη αντιληπτή.
Είναι φανερό ότι οι συσκευές αυτές δεν είναι θεραπευτικά μέσα ανάλογα των άλλων συσκευών ηλεκτροθεραπείας, Laser κλπ. που χρησιμοποιούνται στη φυσικοθεραπεία και αλλού. Η συσκευή από μόνη της δεν έχει κανένα θεραπευτικό αποτέλεσμα. Το θεραπευτικό αποτέλεσμα προκύπτει από τη συνεργασία του ασθενή με το θεραπευτή και την εφαρμογή συγκεκριμένων ασκήσεων. Με τον τρόπο αυτό, ο ασθενής αποκτά τον έλεγχο πάνω σε διάφορες βιολογικές λειτουργίες του οργανισμού του μέσα από μια διαδικασία που δεν είναι παθητική αλλά απαιτεί την ενεργή (εγκεφαλική) συμμετοχή του.
Κάθε συνεδρία διαρκεί κατά προσέγγιση 30 λεπτά, ενώ ο αριθμός των συνεδριών είναι συνάρτηση της πάθησης και της προόδου του ασθενή. Συνήθως χρειάζονται 10 με 20 συνεδρίες οι οποίες γίνονται με συχνότητα 1 έως 5 φορές εβδομαδιαίως.
Η βιοανάδραση έχει ένδειξη στην αποκατάσταση του χρόνιου μυοσκελετικού πόνου συμπεριλαμβανομένου του πόνου από αρθρίτιδα, μυϊκό σπασμό, οσφυαλγία, αυχεναλγία κ.α. καθώς και στην ενδυνάμωση και επανεκπαίδευση μυών μετά από τραύμα, χειρουργική επέμβαση ή νοσήματα του νευρικού συστήματος (ημιπληγία, σπαστικότητα μυών κ.α.).
Καλά αποτελέσματα φαίνεται να υπάρχουν επίσης σε κεφαλαλγία τάσης, άσθμα, διάφορα νοσήματα πεπτικού, στον έλεγχο της ακράτειας καθώς και στη γενική χαλάρωση και τον έλεγχο του άγχους του ασθενή.
Με τον όρο βιοανάδραση ή βιολογική ανατροφοδότηση αναφερόμαστε σε οπτικά ή ακουστικά ερεθίσματα που προσλαμβάνουμε μετά από μια συνειδητή ή ασυνείδητη δράση του οργανισμού μας. Για παράδειγμά ένας χορευτής που ασκείται μπροστά από έναν καθρέφτη, εκτελεί μια βιο-λογική δράση και ταυτόχρονα λαμβάνει από τον καθρέφτη οπτικά ερεθίσματα σχετικά με το αποτέλεσμα αυτής της δράσης (ανάδραση). Αυτό τον βοηθάει στο να τελειοποιήσει την τεχνική του στο χορό. Παρόμοια παραδείγματα μπορούμε να βρούμε πολλά στην καθημερινή μας ζωή όπως για παράδειγμα το ταχύμετρο του αυτοκινήτου που μας δίνει πληροφορία για την δύναμη με την οποία πατάμε το πετάλι κ.α.
Στα συγκεκριμένα παραδείγματα η δράση είναι συνειδητή - ο χορευτής εκτελεί εκούσια τις κινήσεις - υπάρχουν όμως βιολογικές λειτουργίες του οργανισμού μας, οι οποίες ελέγχονται από το αυτόνομο νευρικό σύστημα και γίνονται δίχως τη δική μας θέληση και χωρίς να τις αντιλαμβανόμαστε. Τέτοιες λειτουργίες είναι η αναπνοή, οι καρδιακοί παλμοί, η θερμοκρασία του σώματος, ο μυϊκός σπασμός, η αρτηριακή πίεση και πολλές άλλες. Σε διάφορες παθήσεις, οι λειτουργίες αυτές είναι επηρεασμένες και βρίσκονται εκτός φυσιολογικών ορίων, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται διάφορα προβλήματα τα οποία ταλαιπωρούν ένα ευρύ φάσμα ασθενών.
Με τη συγκεκριμένη θεραπεία, γίνεται προσπάθεια ο ασθενής να καταφέρει να ελέγξει τις λειτουργίες αυτές και να τις προσαρμόσει σε φυσιολογικά επίπεδα βελτιώνοντας έτσι το πρόβλημά του. Αυτή η μέθοδος θεραπείας προτάθηκε για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του 60΄ όπου επιβεβαιώθηκε ότι ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα να ελέγξει και να τροποποιήσει αυτόματες και αντανακλαστικές λειτουργίες που υπάγονται στο αυτόνομο νευρικό του σύστημα, αρκεί να λάβει άμεση και ακριβή πληροφόρηση σχετικά με τις λειτουργίες αυτές. Αρχικά έγιναν μελέτες σε πειραματόζωα, ενώ στη δεκαετία του ΄70 άρχισαν οι πρώτες κλινικές εφαρμογές στον άνθρωπο για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων παθήσεων ή δυσλειτουργιών.
Σήμερα έχουν κατασκευαστεί αξιόπιστα μηχανήματα που καταγράφουν λεπτές μεταβολές του αυτόνομου νευρικού συστήματος και τις παρουσιάζουν με εύληπτη μορφή (οπτικοακουστικά σήματα τα οποία αυξομειώνονται ανάλογα με την ένταση της καταγραφόμενης λειτουργίας) σε οθόνη ηλεκτρονικού υπολογιστή. Η καταγραφή αυτή γίνεται με τη βοήθεια ηλεκτροδίων (επιφανειακά ή υποδερμικά), τα οποία τοποθετούνται σε διάφορα σημεία του σώματος ανάλογα με την πάθηση. Έτσι ο θεραπευμένος έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί τα σήματα αυτά και εκτελώντας εξατομικευμένες χαλαρωτικές ή φυσικές ασκήσεις να προσπαθεί να τα επαναφέρει σε επιθυμητά επίπεδα. Καταγράφοντας για παράδειγμα την ένταση των αυχενικών μυών, σε μια τυπική περίπτωση αυχεναλγίας, ο ασθενής μαθαίνει να τους χαλαρώνει συνειδητά, ελαττώνοντας έτσι τον αυχενικό πόνο. Με τον τρόπο αυτό ο ασθενής έχει μια εικόνα των βιολογικών του λειτουργιών που σε άλλη περίπτωση θα ήταν μη αντιληπτή.
Είναι φανερό ότι οι συσκευές αυτές δεν είναι θεραπευτικά μέσα ανάλογα των άλλων συσκευών ηλεκτροθεραπείας, Laser κλπ. που χρησιμοποιούνται στη φυσικοθεραπεία και αλλού. Η συσκευή από μόνη της δεν έχει κανένα θεραπευτικό αποτέλεσμα. Το θεραπευτικό αποτέλεσμα προκύπτει από τη συνεργασία του ασθενή με το θεραπευτή και την εφαρμογή συγκεκριμένων ασκήσεων. Με τον τρόπο αυτό, ο ασθενής αποκτά τον έλεγχο πάνω σε διάφορες βιολογικές λειτουργίες του οργανισμού του μέσα από μια διαδικασία που δεν είναι παθητική αλλά απαιτεί την ενεργή (εγκεφαλική) συμμετοχή του.
Κάθε συνεδρία διαρκεί κατά προσέγγιση 30 λεπτά, ενώ ο αριθμός των συνεδριών είναι συνάρτηση της πάθησης και της προόδου του ασθενή. Συνήθως χρειάζονται 10 με 20 συνεδρίες οι οποίες γίνονται με συχνότητα 1 έως 5 φορές εβδομαδιαίως.
Η βιοανάδραση έχει ένδειξη στην αποκατάσταση του χρόνιου μυοσκελετικού πόνου συμπεριλαμβανομένου του πόνου από αρθρίτιδα, μυϊκό σπασμό, οσφυαλγία, αυχεναλγία κ.α. καθώς και στην ενδυνάμωση και επανεκπαίδευση μυών μετά από τραύμα, χειρουργική επέμβαση ή νοσήματα του νευρικού συστήματος (ημιπληγία, σπαστικότητα μυών κ.α.).
Καλά αποτελέσματα φαίνεται να υπάρχουν επίσης σε κεφαλαλγία τάσης, άσθμα, διάφορα νοσήματα πεπτικού, στον έλεγχο της ακράτειας καθώς και στη γενική χαλάρωση και τον έλεγχο του άγχους του ασθενή.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Οι αναφορές στα θέματα υγείας που γίνονται σε αυτό το ιστολόγιο, καθώς και οι συστάσεις και οι συμβουλές οι οποίες δίνονται, έχουν ως αποκλειστικό στόχο την ενημέρωση και σε καμοία περίπτωση δεν υποκαθιστούν τις συστάσεις των θεραπόντων ιατρών σας και των επαγγελματιών υγείας που σας παρακολουθούν.

.jpg)


